Medal Zasłużony dla Gminy Kcynia posiadają:

Ksiądz Kardynał Józef Glemp
      Urodził się 18 grudnia 1929 r. w Inowrocławiu, prymas Polski, teolog i prawnik kanonista. Ukończył studia prawnicze i rotalne. Od 1964 r. doktor obojga praw. Adwokat Roty Rzymskiej; sekretarz Prymasowskiego Seminarium Duchownego, notariusz Kurii i Sądu Metropolitalnego, Gniezno 1964-76, w Sekretariacie prymasa Polski 1967-79; sekretarz Komisji Episkopatu d.s. Instytucji Polskich w Rzymie, konsultor i obrońca węzła małżeńskiego w Trybunale Prymasowskim, kurator kilku żeńskich zgromadzeń zakonnych, sędzia w procesie beatyfikacyjnym Sługi Bożego ks. W. Karniłowicza, wykładowca na ATK w Warszawie, duszpasterz przy Kościele Św. Marcina w Warszawie, kapelan ks. prymasa na archidiecezję gnieźnieńską, kanonik Kapituły Prymasowskiej w Gnieźnie 1972, kapelan papieski 1976, biskup warmiński 1979-81, konsekracja biskupia 1979 r. arcybiskup - metropolita gnieźnieński i warszawski; prymas Polski 1981, kardynał 1983; przewodniczący Komisji Episkopatu Polski Justitia et Pax 1979-81; członek Komisji Episkopatu Polski d.s. Duszpasterstwa Ludzi Pracy, Komisji Episkopatu Polski d.s. Rewizji Prawa Kanonicznego, Komisji Maryjnej Episkopatu Polski, Komisji Episkopatu d.s. KUL (przewodniczący 1981); członek Kongregacji Kościoła Wschodniego, ordynariusz na teren Polski dla kościoła obrządku grecko-katolickiego i ormiańskiego 1981; opiekun duszpasterstwa Polonii zagranicznej 1981; przewodniczący Rady Głównej i Konferencji Episkopatu Polski 1981; współprzewodniczący zespołu legislacyjnego powołanego przez Komisję wspólną Przedstawicieli Rządu i Episkopatu. Doktor h.c.: ATK, Warszawa 1981, KUL 1985, Villanowa Univ., Pa. Autor zbiorów homilii, listów pasterskich, artykułów z zakresu prawa kanonicznego, teologii, historii i duszpasterstwa. Postanowieniem Nr 22/89 Prezydium Rady Narodowej Miasta i Gminy w Kcyni z dnia 19 kwietnia 1989 r. nadano ks. Kardynałowi Józefowi Glempowi tytuł Honorowego Obywatela Kcyni. Uroczystość wręczenia odbyła się dnia 27 maja 1989 r. na sesji popularno-naukowej prezentującej Stanisława Klawittera o. Efrema Marii, kapucyna, wybitnego artystę malarza, rzeźbiarza i grafika. 6 grudnia 2007 r. podczas uroczystej sesji Rady Miejskiej w Kcyni nadany mu został medal Zasłużony dla Gminy Kcynia.
 
 
 
Prof. Witold Jurczyk
    Urodził się 19 marca 1931 roku w Kcyni w rodzinie nauczycielskiej. Jego ojciec, powstaniec śląski, był wieloletnim kierownikiem Szkoły Podstawowej w Kcyni, organizatorem i kierownikiem kcyńskiego Banku Spółdzielczego po 1945 roku oraz zasłużonym obywatelem miasta. Witold Jurczyk zdał maturę z wyróżnieniem w kcyńskim gimnazjum w 1949 roku. W latach 1949-1954 studiował na wydziale lekarskim Akademii Medycznej w Poznaniu. W wolnych chwilach prowadził kursy sanitarne dla młodzieży macierzystego liceum. W październiku 1954 roku uzyskał dyplom lekarza medycyny. W 1958 roku uzyskał specjalizację pierwszego stopnia w zakresie chirurgii ogólnej i drugiego stopnia w 1962 roku w zakresie anestezjologii i intensywnej terapii. Studia specjalistyczne odbywał w Warszawie. Uzupełniał je później w Paryżu i Wiedniu. Doktorat medyczny uzyskał w 1961 roku. Habilitował się w zakresie anestezjologii i intensywnej terapii w 1965 roku, uzyskując stopień doktora habilitowanego i samodzielnego pracownika nauki. W roku 1970 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1976 profesora zwyczajnego. Od chwili ukończenia studiów aż po dzień dzisiejszy związany jest z Akademia Medyczną w Poznaniu. W latach 1968-1975 był jej prorektorem. Jest autorem ponad 200 prac naukowych, publikowanych w czasopismach krajowych i zagranicznych oraz w formie książkowej. Jego zainteresowania dotyczą głównie patofizjologii i leczenia ostrej niewydolności oddechowej. Wypromował 33 doktorów nauk medycznych. Profesor Witold Jurczyk jest współzałożycielem i wieloletnim członkiem Senatu Europejskiej Akademii Anestezjologii Klinicznej w Paryżu. Działa w wielu towarzystwach medycznych. W latach 1970-88 był członkiem Rady Naukowej przy ministrze zdrowia. Przechodząc kolejne szczeble rozwoju naukowego, prof. Witold Jurczyk zawsze utrzymywał i utrzymuje ścisłe związki z rodzinnym miastem. Z jego inicjatywy miejscowe liceum otrzymało sztandar, a pracownia biologiczna cenne pomoce naukowe. Z okazji 50-lecia szkoły ofiarował szkło laboratoryjne do pracowni chemicznej. Założył dla miasta i gminy Kcynia Fundację Pomocy Dzieciom Niepełnosprawnym. Przyczynił się również w dużym stopniu do założenia i wyposażenia gabinetu rehabilitacyjnego w kcyńskim ośrodku zdrowia. Dzięki niemu wielu kcynian leczyło się w klinikach Akademii Medycznej w Poznaniu. 24 listopada 1989 roku prof. dr hab. Witold Jurczyk otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Kcyni. 6 grudnia 2007 r. podczas uroczystej sesji Rady Miejskiej w Kcyni nadany mu został medal Zasłużony dla Gminy Kcynia.
 
 
Prof. dr hab. Wincenty Pezacki
       Urodził się 16 stycznia 1914 roku w Kcyni. Po ukończeniu szkoły podstawowej rozpoczął naukę w gimnazjum w Rydzynie. W 1938 roku ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim. W 1946 roku uzyskał doktorat z weterynarii. Habilitował się w 1954 roku, a w 1960 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego. Profesorem zwyczajnym został w 1968roku. Był dziekanem Wydziału Przemysłu Rolnego w Wyższej Szkole Gospodarstwa Wiejskiego w Łodzi, później kierownikiem Katedry Technologii Mięsa, prodziekanem Wydziału Chemii Spożywczej Politechniki Łódzkiej. Po przejściu do Akademii Rolniczej w Poznaniu był m.in. kierownikiem Katedry Technologii Mięsa, dyrektorem Instytutu Technologii Żywności Pochodzenia Zwierzęcego, prodziekanem, a w latach 1961-69 prorektorem. Jest twórcą polskiej szkoły technologii mięsa rzeźnego, członkiem Polskiej Akademii Nauk, a od 1984 roku emerytowanym profesorem i dr h.c. Doprowadził do założenia i otwarcia Muzeum Gospodarki Mięsnej w Sielinku i opracował broszurę na jego temat. Opublikował ponad 350 prac z zakresu biofizyki, biochemii i mikrobiologii wędlin surowych oraz dot. innej problematyki badawczej, m.in. podręczniki akademickie. Profesor Wincenty Pezacki żywo interesował się Kcynią i jej mieszkańcami. Był członkiem i założycielem Fundacji Pomocy Dzieciom Niepełnosprawnym. Uchwałą Nr XV/76/92 Rady Gminy i Miasta w Kcyni z dnia 30 marca 1992 roku nadano prof. zw. dr  Wincentemu Pezackiemu tytuł Honorowego Obywatela Kcyni. 6 grudnia 2007 r. podczas uroczystej sesji Rady Miejskiej w Kcyni nadany mu został medal Zasłużony dla Gminy Kcynia. Zmarł 21 kwietnia 2008 r.

Prof. dr hab. Anna Pajączkowska
        Urodziła się w Warszawie w 1934 roku. Po Powstaniu Warszawskim i wędrówce po kraju osiedliła się wraz z Rodzicami w Poznaniu. Tam również w 1955 roku ukończyła studia na Wydziale Chemii Uniwersytetu Adama Mickiewicza z tytułem magistra chemii. Po odbyciu nakazu pracy, w 1958 roku przeniosła się do Warszawy, gdzie w 1958 roku rozpoczęła prace w Instytucie Fizyki Polskiej Akademii Nauk (IF PAN) w Zakładzie Fizyki Półprzewodników kierowanym przez prof. Leonarda Sosnowskiego. W 1974 roku przeniosła się na Oddział Fizyki Magnetyków kierowanego przez prof. Henryka Szymczaka, gdzie pracowała do 1995 roku. Od 1991 roku została zatrudniona w Instytucie Technologii Materiałów Elektronicznych (ITME), tutaj pracuje do chwili obecnej. W całym okresie pracy tak w IF PAN jak i ostatnio w ITME zajmuje się chemią i fizyką nowych materiałów, związków nieorganicznych, otrzymywanych w postaci poli i monokrystalicznej oraz badaniami ich właściwości fizycznych i fizykochemicznych. Na podstawie wyników tych badań dokonywała modyfikacji procesów krystalizacji w celi otrzymania kryształów o zadanych i oczekiwanych własnościach. Materiały te są stosowane do podstawowych badań fizycznych, jak i zastosowań w opto- mikroelektronice. Głównym jej zainteresowaniem jest krystalizacja tych materiałów. Stosuje wiele metod krystalizacji, które były odpowiednio dostosowane do właściwości fizykochemicznych danego materiału. Osobnym zagadnieniem którym się zajmowała było oczyszczanie i przygotowywanie materiałów wyjściowych do krystalizacji. W dalszej procedurze stosowała następujące metody wzrostu kryształów: z pary(metoda sublimacji i transportu chemicznego), metoda z wysokotemperaturowych roztworów z topników oraz z roztworów pod wysokim ciśnieniem(hydrotermiczna) i z roztopu – metoda topionej strefy, Bridgmana i Czochralskiego. Stosowanie metody wzrostu monokryształów metodą Czochralskiego(znanego Kcynianina i światowej sławy uczonego) rozpoczęła od 1974 roku i kontynuuje ją do dzisiaj.
Rozprawę doktorską obroniła w 1974 r (PhD) na AGH w Krakowie w dziedzinie chemia ciała stałego i Tytuł naukowy doktora habilitowanego uzyskała na tej samej uczelni w 1982 roku. Postępowanie i występowanie o tytuł profesora zostało przeprowadzone na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu i tytuł profesora otrzymała w 1994 roku. Całokształt jej dorobku dotyczy wzrostu kryształów dwu- i wieloskładnikowych chalkogenidków i tlenków, badaniu procesów krystalizacji i charakteryzacji kryształów. Kryształy te to półprzewodniki, wysokotemperaturowe nadprzewodniki, podłoża pod cienkie warstwy, kryształy dla optoelektroniki oraz kryształy o własnościach magnetycznych i dielektrycznych. Jej dorobek naukowy zawarty jest w około 300 publikacjach o zasięgu międzynarodowym, należy tu jeszcze wymienić kilka monografii oraz w udział w wielu konferencjach o zasięgu międzynarodowym. Dorobek swój zawdzięcza dobrej współpraracy z wieloma kolegami z licznych ośrodków naukowych w kraje i na świecie oraz swoim licznym pobytom w wielu znakomitych laboratoriach.
Przebywała w następujących ośrodkach naukowych: Instytut Fizyko-Technicznym im. Joffe, Leningrad, 7 miesięcy, 1968; Max- Planck Inst. F. Festkörperforschung, Stuttgart, 1 rok, 1976 r,; Laboratorium Wysokich Pól Magnetycznych, CNRS, Grenoble, 1 miesiąc, 1977; Oxford-Clarendon Laboratory, Royal Soc.Found., 1 miesiąc 1986. Odbyła krótki wizyty połączone z wykładami do Wiednia, Trondheim, Moskwy, Dubnej, Parmy, Drezna, Berlina, Sendai i Seulu. Ponadto współpracowała z wieloma innymi ośrodkami w których przebywała wielokrotnie i tutaj nalęży wymienić Insytut Chemii Ogólnej i Nieorganicznej BAM, Sofia;  Insytut Badawczy Geodynamiki, Utrecht;  Insytut Wzrostu Kryształów, Berlin; Uniwersytet im Łomonosowa, Moskwa. Realizowała z tymi ośrodkami projekty badawcze oraz również z Uniwersytetem w Santa Barbara (USA).
W zakresie swych zainteresowań naukowych prowadziła pięć prac doktorskich, recenzuje również prace doktorskie i habilitacyjne (również zagraniczne). Od roku 1990 jest kierownikiem projektów badawczych, które kolejno zostaną zakwalifikowane do realizacji przez Komitet Badań Naukowych. Projekty te realizuje na terenie ITME oraz w ramach szerokiej współpracy z ośrodkami krajowymi  i  zagranicznymi.
W czasie pracy została wyróżniona następującymi nagrodami:
Dyplomy Uznania z okazji XX i XXV-lecia Instytutu Fizyli PAN
Nagroda Sekretarza Nauk. PAN                  Warszawa, 1985, IF PAN
Dyplom Rady Nauk. I Dyr. IF PAN              Warszawa, 1988, IF PAN
Nagroda Sekretarza Nauk. PAN                  Warszawa, 1989, IF PAN
Nagroda Polsko-Bułgarskiej Akad.Nauk      Warszawa/Sofia, 1983
Była członkiem Rady Naukowej IF PAM i jest członkiem Rady Naukowej ITME.
W czasie swej pracy pełniła kilkakrotnie funkcje kierownika pracowni oraz od 1981 do 1991 r. Kierownika Oddziału Magnetyków IF PAN. Była wieloletnim członkiem Komitetu Krystalografii PAN (1980-2003). Również jest członkiem międzynarodowych organizacji: E-MRS (Eurpean Materials Research Society) i DGKK (Deusche Gesellschaft für Kristallwachstum und Kristallzüchtubg e. V.)> Była członkiem komitetów doradczych (advisory) i naukowych (scientific) wielu międzynarodowych konferencji oraz przewodniczą i współprzewodniczącą komitetów naukowych i główną organizatorką niektórych z nich.
W 1991 roku była współzałożycielką  Polskiego Towarzystwa Wzrostu Kryształów (PTWK) i w latach 1991 – 1993 oraz 200 – 2003 pełniła funkcję prezesa Towarzystwa. Patronem naszego Towarzystwa jest polski uczony o światowej sławie prof. Dr Jan Czochralski – twórca metody wzrostu kryształów zwanej na całym świecie metoda Czochralskiego (Cz-method) (www.ptwk.org.pl). Z tego też powodu Towarzystwo zajmuje się badaniem dorobku Profesora jak również wspólnie z miastem Kcynia współorganizuje uroczystość rocznicowe, spotkania i konferencje. W 1998 roku na zakończenie Międzynarodowej Konferencji Wzrostu Kryształów (International Conference on Crystal Growth) w Jerozolimie wygłosila pierwsze wspomnienie o Profesorze z okazji jego 45 rocznicy śmierci. W 2002 roku prof. T. Fukuda zaprosił ją do wygłoszenia uroczystego wykładu (‘Special Lecture’) na międzynarodowej konferencji (International Forum on Science and Technology of Crystal Growth) w 2002, w Sendai p.t.: „Czochralski Achievement’. Dzięki nim i jej działaniom i wystąpieniom międzynarodowym, uczeni na świecie dowiedzieli się, ze jest to uczony z polskim rodowodem i ostatnio są przyznawane nagrody jego imienia przez kraje azjatyckie (Asian Society for Crystal Growth and Crystal Technology) i europejskie (E-MRS). Jej pracę na rzecz profesora Jana Czochralskiego doceniła w 2003 Rada Gminy Kcynia nadając jej zaszczytny tytuł Honorowego Obywatela Gminy Kcynia.
Towarzyszem jej życia i działań jest od 1961 roku jej mąż, inż. Marian Jacek Pajączkowski. Ich wspólnym zainteresowaniom intelektualnym towarzysza również sportowe jak żeglarstwo i narciarstwo. 6 grudnia 2007 r. podczas uroczystej sesji Rady Miejskiej w Kcyni nadany jej został medal Zasłużony dla Gminy Kcynia.

 
Prof. dr hab. Czesław Józef Lewa
      Profesor dr hab. Czesław Józef Lewa urodził się 10 marca 1937 r. w Sipiorach. W 1954 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące
w Kcyni i rozpoczął pracę jako nauczyciel w Szkole Podstawowej w Laskownicy. Po zdaniu matury rozpoczął studia na Wyższej
Szkole Pedagogicznej w Gdańsku, Wydział Matematyczno – Fizyczno – Chemiczny, kierunek – fizyka. Studia ukończył w roku 1960, przy czym były one dopiero początkiem wspaniałej, naukowej  kariery profesora. Kolejnym stopniem naukowym, był uzyskany w 1969 roku tytuł doktora nauk fizycznych Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu, a następnie doktora habilitowanego w 1977 roku na tymże Uniwersytecie, profesora tytularnego 1997 r. i wreszcie w 1999 roku – tytuł doktora Honoris Causa Uniwersytetu w Rennes we Francji.
Profesor Lewa przez wiele lat pracy badawczej zajmował się różnymi dziedzinami fizyki
Pracował m.in. nad badaniami własności dielektrycznych cieczy organicznych czego efektem są dwie publikacje. Następnie
wspomniane badania poszerzył o analizę wpływu oddziaływań międzymolekularnych na strukturę i dynamikę molekuł w cieczach.
Wyniki tych badań zostały uwieńczone pracą doktorską pt. „Pomiar czasu relaksacji spin - siatka oraz energii aktywacji
cieczy organicznych metodą jądrowego rezonansu paramagnetycznego”.
Za swoją pracę naukowo – badawczą profesor Lewa otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia:
1970 rok – nagroda III stopnia Ministra Szkolnictwa Wyższego i Nauki;
1994 rok – współ – laureat głównej nagrody na Festiwalu Filmów Naukowo – Oświatowych w nowym Jorku;
1998 rok – nagroda Ministra Edukacji za osiągnięcia w pracy naukowej (z 5 grupy tematycznej)
1990 rok – Złoty medal za zasługi;
1999 rok- Medal Komisji Edukacji Narodowej;
1999 rok- tytuł Doktora Honoris Causa Uniwersytetu w Rennes (Francja);
- wielokrotne wyróżnienia rektora Uniwersytetu Gdańskiego;
- Laureat „Czerwonej Róży” dla wykładowców.
Będąc pracownikiem naukowym UG profesor Czesław Lewa pomagał młodzieży studiującej z Kcyni na gdańskich uczelniach.
Uczestniczył także w sesjach poświęconych profesorowi Janowi Czochralskiemu.
Gmina Kcynia może poszczycić się tak wybitnym naukowcem.
Tytuł Honorowego Obywatela Gminy Kcynia, profesor Lewa uzyskał uchwałą Rady Miejskiej w Kcyni, z dnia 7 października 2005 r. 6 grudnia 2007 r. podczas uroczystej sesji Rady Miejskiej w Kcyni nadany mu został medal Zasłużony dla Gminy Kcynia.

 Prof. dr hab. dr h. c. Zbigniew Jacyna-Onyszkiewicz
            Profesor doktor habilitowany Zbigniew Jacyna-Onyszkiewicz urodził się w 1944 roku w Krakowie. Po wojnie jego rodzina ponownie przeprowadziła się do Kcyni, z której w 1939 roku została wypędzona przez Niemców. W Kcyni uczęszczał do szkoły podstawowej oraz do miejscowego liceum ogólnokształcącego. Tam w 1962 roku złożył egzamin dojrzałości. Podczas nauki w kcyńskim ogólniaku był prezesem szkolnego koła Polskiego Czerwonego Krzyża. Na wybór jego drogi życiowej mieli wpływ przede wszystkim ojciec, znany w okolicy lekarz i społecznik oraz dwaj starsi bracia: dr inż. mechanik Tadeusz oraz Adam, dr nauk medycznych. Warto dodać, że także oni złożyli egzamin dojrzałości w kcyńskim ogólniaku.
 W 1967 r. ukończył studia fizyczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Tam również zdobywał kolejne stopnie naukowe: doktora nauk fizycznych (1975 r.), doktora habilitowanego (1981 r.) oraz tytuł naukowy profesora w 1992 roku. Przeszedł wszystkie szczeble kariery akademickiej od asystenta po profesora zwyczajnego i prodziekana do spraw nauki. W latach 1987-1993 był wicedyrektorem Instytutu Fizyki UAM, swojej Alma Mater. Od 1991 r. kieruje Zakładem Teorii Magnetyzmu przemianowanym na Zakład Fizyki Kwantowej w związku ze zmianą zadań badawczych. Był członkiem Komitetu Fizyki Polskiej Akademii Nauk przez dwie kadencje. Jest członkiem Rady Naukowej Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu oraz Polskiego Towarzystwa Fizycznego od1970 roku. W 1995 r. został doktorem honoris causa Uniwersytetu im. Immanuela Kanta w Królewcu. Tę najwyższą godność, jaką może nadać uczelnia wyższa człowiekowi zasłużonemu dla nauki, otrzymał za pomoc w organizacji tamtejszego wydziału fizyki i osiągnięcia badawcze w dziedzinie nauk fizycznych.
 W latach 2002-2004 był radnym Sejmiku Wojewódzkiego a od 2004 r. posłem na Sejm RP IV kadencji. Będąc posłem na Sejm RP został wybrany członkiem Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy i międzynarodowej grupy parlamentarzystów europejskich European Democrat Group oraz Social, Health And Family Affairs Committee Był także wiceprzewodniczącym Brytyjsko-Polskiego zespołu międzyparlamentarnego oraz członkiem Komisji Obrony Narodowej i Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży. Ponadto, w 2005 r. brał udział w pracach Zespołu Konsultacyjnego Strategicznego Przeglądu Obronnego. Od 2003 roku jest kawalerem Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie.
 Na jego dorobek naukowy składa się ponad 150 pozycji literaturowych, w tym 5 książek, z zakresu fizyki teoretycznej oraz fundamentalnych problemów teorii kwantów i kosmologii kwantowej. Wypromował 4 doktorów i dziesiątki magistrantów.
Za swą działalność naukową i dydaktyczną został odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej i Złotym Krzyżem Zasługi oraz trzykrotnie otrzymał nagrodę Ministra i kilkunastokrotnie nagrodę Rektora UAM.
Ważnymi wydarzeniami w jego życiu były staże naukowe w USA i Rosji oraz pięciokrotne zaproszenia Jana Pawła II do wygłoszenia w jego obecności wykładów o fundamentach fizyki kwantowej na interdyscyplinarnych seminariach w Castel Gandolfo.
 Utrzymuje ścisły kontakt z Liceum Ogólnokształcącym w Kcyni, uczestnicząc w zjazdach absolwentów i sesjach poświęconych profesorowi Janowi Czochralskiemu. Żona Irena jest doktorem nauk fizycznych i pracownikiem naukowym UAM. Syn Tymoteusz jest również absolwentem UAM, dwóch kierunków: prawa i fizyki z zarządzaniem.
 Profesor interesuje się również teologią, kosmonautyką, kosmologią, historią i geografią Polski. Ważne dla niego są: konsekwencja w działaniu oraz wierność przyjętym wartościom. Bóg, prawda, miłość, rodzina i ojczyzna wyznaczają hierarchie spraw najważniejszych. Za swoje największe osiągnięcie uważa wyprowadzenie zasad teorii kwantów z teocentrycznego modelu rzeczywistości. Chciałby wydać kolejną książkę pt. „Piętnaście wykładów z kwantowej teorii pola” oraz kontynuować popularyzację fizyki w społeczeństwie. Czas wolny spędza na uprawianiu sportów wodnych.
          Uchwałą z dnia 29 grudnia 2003 roku Rada Miejska nadała profesorowi Zbigniewowi Jacynie-Onyszkiewiczowi tytuł ”Honorowy Obywatel Gminy Kcynia”. 6 grudnia 2007 r. podczas uroczystej sesji Rady Miejskiej w Kcyni nadany mu został medal Zasłużony dla Gminy Kcynia.

Dr Paweł Tomaszewski
Urodził się 17 lipca 1952 r. w Poznaniu i tam też uczęszczał do szkół. Studiował fizykę na Uniwersytecie Wrocławskim. Aktualnie pracuje w Instytucie Niskich Temperatur i Badań Strukturalnych Polskiej Akademii nauk we Wrocławiu, gdzie zrobił doktorat z krystalografii. Rodzinne więzi z Kcynia sięgają trzeciej ćwierci XIX w., kiedy jego prapradziad, Marcin Hundt władał majątkiem Karmelin. Kontakty odnowione zostały po ponad stu latach, gdy w 1984 r. rozpoczął szeroko zakrojone poszukiwania dokumentów i materiałów dotyczących prof. J. Czochralskiego. Podjęte prace związane były z planowanym dedykowaniem Profesorowi X Europejskiego Kongresu Krystalograficznego we Wrocławiu w 1986 r. Do tego czasu nikt w świecie nauki nie łączył nazwy powszechnie stosowanej metody otrzymywania kryształów (metody Czochralskiego) z osobą polskiego metaloznawcy i chemika – prof. Jana Czochralskiego.
Od roku 1984 życie i działalność Jana Czochralskiego stały się więc wielką pasją dr Tomaszewskiego. Nawiązane kontakty z rodziną profesora w kraju i za granicą oraz osobami znającymi profesora pozwoliły na zgromadzenie cennych dokumentów, fotografii i relacji. Odkrywał, a następnie upowszechniał nowe zbiory dokumentów związanych z Profesorem odnalezione w różnych archiwach. Jego własne zbiory dotyczące osoby prof. J. Czochralskiego to dzisiaj 2,1 metra bieżącego dokumentów, ich kopii, publikacji Profesora i o Profesorze, zbiory poezji profesora.
Dr Tomaszewski wyjaśniał również zagadki dotyczące życia Profesora, prostował obiegowe opinie, inspirował poszukiwania prowadzone przez inne osoby w kraju i za granicą. W 2002 r. na forum międzynarodowym ostro sprzeciwił się próbie usunięcia nazwiska Czochralskiego z nazwy powszechnie stosowanej metody otrzymywania kryształów.
Prace poszukiwawcze prowadzone nieprzerwanie przez 23 lata owocowały kolejnymi publikacjami popularyzującymi osobę i dokonania tego wybitnego Kcynianina (37 tekstów opublikowanych i przygotowanych do publikacji w języki polskim, a także po angielsku, a nawet po japońsku oraz 25 wystąpień na konferencjach i seminariach krajowych i zagranicznych). Wydał drukiem  dwie książki o Czochralskim ( w latach 1990 i 2003), trzecia jest w przygotowaniu. Opracował pierwszy okolicznościowy datownik pocztowy (1986) poświęcony Janowi Czochralskiemu, dzięki czemu Profesor „trafił” do rąk filatelistów całego świata. Podczas uroczystej sesji naukowej poświęconej życiu i osiągnięciom prof. J. Czochralskiego, która odbyła się 22 kwietnia w Kcyni został odznaczony medalem Zasłużony dla Gminy Kcynia.